لابیرنتِ درون‌م

2012/01/10 § 2 دیدگاه

هیچ وقت برای تصمیم هایی که گرفته ام افسوس نخورده‌ام! عقیده‌ام این‌ست که در آن زمان و آن موقعیت و شرایط خاص بهترین تصمیم‌ی که می‌توانستم، همان‌ی بوده که گرفتم! این‌روزها سوالی برایم پیش آمده که آیا بعدهایی که میدانم به زودی سر می‌رسد، باز هم میگویم تصمیم غلط‌ی که آگاهانه این‌روزها گرفته ام( تصمیم که چه عرض کنم روال اشتباهی که در پیش گرفته ام) درست بوده یا نه؟ اگر اشتباه است چرا ادامه میدهم! اگر درست است چرا عذاب وجدان دارم، چرا آزارم می‌دهد؟! اگر قرار است به افسوس ختم شود چرا تغییری به این روند نمیدهم! چرا حرکتی نمیکنم!؟ چرا گوشه‌ی آن غصه‌ی لعنتی که تا اعماق‌ وجودم را در بر گرفته نمی‌گیرم و نمی‌اندازمش از زندگی‌ام بیرون، و ادامه نمیدهم؟ آیا قبل تر ها هم همین کارها را کرده ام و بعدتر ها به این نتیجه رسیده ام که نه، اشتباه نکرده ام و بهترین کار ممکن همان اشتباهی بوده که از من سر زده؟ خلاصه اینکه یک چیز پیچ در پیچی پیچیده شده در پیچیدگی افکارم، نمی‌گذارد براحتی بکار بیندازم‌ش! نگران‌م!

Advertisements

§ 2 پاسخ برای لابیرنتِ درون‌م

  • moon می‌گوید:

    آدم همیشه بسته به توانش تصمیم می گیره. توان درکش از موقعیت، شناختش ازتحمل وطاقت آوردن، و اطلاعاتش. هیچکس دلش نمی خواد به خودش ظلم کنه.
    پس هر تصمیمی بسته به شرایط خودش درسته. چیزی که ممکنه نادرستش کنه ندونستن با نفهمیدن نیست، خود رو به نادانی و نفهمیدن زدنه.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

این چیست؟

شما در حال خواندن لابیرنتِ درون‌م در لیدی اِل هستید.

فرا

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: